konie kuce

Konie kuce to najmniejsze konie wykazujące cechy koni prymitywnych. Na pierwszy rzut oka wydają się być ociężałe, ale to tylko wrażenie. W rzeczywistości są niezwykle żywe i żwawe. Mimo małego wzrostu potrafią być niegrzeczne, a nawet nieznośne – potrafią ugryźć, a nawet kopnąć. Choć zdarzają się również spokojne osobniki. Przede wszystkim są jednak wytrzymałe, często stosuje się je do jazdy konnej i hipoterapii dzieci. Można je również spotkać w cyrku.

Pochodzenie

Konie kuce to konie, które wywodzą się niemalże ze wszystkich zakątków świata, gdyż rasę tworzy kilkanaście odmian. Wszystkie łączy jedno – wyhodowane były w ciężkich warunkach, dlatego charakteryzują się olbrzymią wytrzymałością i odpornością. Hodowane były w stadach, dlatego nie lubią być same.

Budowa

Koń kuc charakteryzuje się niewielkim wzrostem, wysokość w kłębie nie przekracza 150 cm. Ich wyróżnikiem jest bujna grzywa i puszysty ogon. Potrafią doskonale dostosować się do panujących warunków – w czasie zimy ich sierść jest dłuższa i grubsza, natomiast latem zmienia się w gładką i lśniącą. Zazwyczaj posiadają proporcjonalną budowę, głowa jest średniej wielkości, grzbiet szeroki oraz lekko ścięty zad. Tułów jest brzuchaty, nogi są niskie z twardymi, okrągłymi kopytami. Najpopularniejsze umaszczenie kuców to: siwe, kasztanowate, kare.

Ciekawostki

Kuc szetlandzki uznawany jest za najsilniejszego konia na świecie, stąd jego rola konia roboczego. Dawniej często stosowany był do prac pociągowych, a nawet transportu węgla. Ciężka praca doprowadziła do tego, że ich populacja zmniejszyła się, podobnie jak żywotność. Dziś zazwyczaj używa się ich do zaprzęgu bryczką, dzięki możliwości pokonania nawet 30 km w zaledwie kilka godzin. Małe kuce pełnią często rolę atrakcji – świetnie spisują się w cyrku, skokach przez przeszkody, są także nieocenione w leczniczej hipoterapii.

konie kuce - w naszej bazie

Siton

Szampanka

Kropek

Tabaluga

Bryczek

Whisky

Dorka

Dewaldo- Walduś

Ohi

Ania

Tuptuś

Kropka

Wyszukaj więcej koni